Pojawiła się także w Monachium, występując na Nocy Festiwalowej UniCredit, co odnotował Süddeutsche Zeitung, „Zwłaszcza Lisette Oropesa trafiła swym krystalicznie czystym sopranem do serc publiczności”. Kolejną rolą operową, w której wystąpiła zyskując uznanie, była zupełnie nowa produkcja Les Indes galantes z Bawarską Operą Państwową. „Nienaganni soliści: znakomita gra w szlachetnych kantylenach i szybkiej koloraturze – Lisette Oropesa”. Następnie wróciła do stanu Waszyngton, gdzie ponownie wcieliła się w rolę Zuzanny z Wesela Figara w Waszyngtońskiej Operze Narodowej. „Pani Oropesa uczyniła tę godną uwagi rolę swoją własną, zręcznie i inteligentnie dostosowując się do każdego negatywnego zwrotu akcji z doskonałym wyczuciem teatru i jasnym, słonecznym sopranem”. Po krótkiej przerwie gwiazda udała się do Dallas, by zaśpiewać w Niemieckim Requiem z tamtejszą Orkiestrą Symfoniczną, wróciła do Waszyngtonu, gdzie wystąpiła jako Maria w Córce pułku w Waszyngtońskiej Operze Narodowej. Tym razem jej partnerem scenicznym była Sędzia Sądu Najwyższego Ruth Bader Ginsburg. Według Washington Jewish Week „Lisette Oropesa w dniu premiery była idealna w tej roli tak ściśle związanej z Beverly Sills i Dame Joan Sutherland.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lisette Oropesa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.