Aleksandr Aleksiejewicz Lebiediew (ros. Александр Алексеевич Лебедев, ur. 27 listopada 1893 w Poniewieżu, zm. 15 marca 1969 w Leningradzie) – radziecki fizyk.
Życiorys Był synem nauczyciela, szlachcica Aleksieja Lebiediewa. W 1911 skończył szkołę realną w Petersburgu, później do 1916 studiował fizykę na Uniwersytecie Petersburskim. Od 1919 pracował w Państwowym Instytucie Optycznym, gdzie przez wiele lat kierował sektorem fizycznej optyki stosowanej, jednocześnie od 1922 wykładał na Uniwersytecie Petersburskim, gdzie był też starszym asystentem działu fizyki i kierownikiem naukowym prac dyplomowych studentów uniwersytetu. W 1930 był na 9 miesięcy delegowany naukowo do Anglii, gdzie pracował w laboratorium profesora Williama Bragga w Londynie, badając m.in. dyfrakcję elektronów. Latem 1934 kierował kompleksową ekspedycją naukową Akademii Nauk ZSRR na Elbrus. 29 kwietnia 1935 został członkiem rzeczywistym Instytutu Optycznego, 5 grudnia 1935 otrzymał stopień doktora nauk fizyczno-matematycznych. Od 1944 do 1952 był kierownikiem naukowym Instytutu Naukowo-Badawczego-801 Ludowego Komisariatu Przemysłu Obronnego ZSRR (obecnie Naukowo-Badawczy Instytut Fizyki Stosowanej w składzie Instytutu Naukowo-Badawczego "Orion" w Moskwie).