W środku długości ulicy w pierzei tej istniało przejście przecinające Stare Jatki.

Nazwy W swojej historii ulica nosiła następujące nazwy: jako plac: bezimienne, stosowano określenia między innymi takie jak: „koło kościoła św. Elżbiety”, „przy cmentarzu”, „za kościołem” , „przy kościele” (An der Elisabethkirche) itp. św. Elżbiety, od 1945 r..

Wcześniejsza nazwa, podobnie jak współczesna, nawiązywała do położonej przy ulicy świątyni pw. św. Elżbiety i oznaczała ulicę z tyłu kościoła pod tym wezwaniem. Współczesna nazwa ulicy została nadana przez Zarząd Miejski i ogłoszona w okólniku nr 94 z 20.12.1945 r.

Układ drogowy Do ulicy przypisana jest droga gminna o długości 86 m klasy dojazdowej.

Ulice i place powiązane z ulicą św. Elżbiety: skrzyżowanie: ulica Odrzańska skrzyżowanie: ulica Kiełbaśnicza

Zabudowa i zagospodarowanie Ulica św. Elżbiety znajduje się obrębie Starego Miasta, w którym dominuje zabudowa mieszkalna i usługowa, ze szczególnym naciskiem na tworzenie miejsc centrotwórczych, przy równoczesnej ochronie zabytków i historycznego układu przestrzennego. Północna pierzeja obejmuje zabudowę ciągłą, historyczną. Natomiast południową stronę ulicy zajmuje kościół garnizonowy pw. św. Elżbiety.