Teofilantropizm (z gr. theos – Bóg, filos – przyjaciel i anthropos – człowiek) – kult religijny powstały we Francji epoki Dyrektoriatu, w latach 1797–1798 wspierany przez władze francuskie jako alternatywa dla Kościoła rzymskokatolickiego.
Historia W lutym 1795 r. władze rewolucyjnej Francji na mocy dekretu wycofały szereg wcześniejszych regulacji prawnych ograniczających wolność wyznania, natomiast w czerwcu tego samego roku odwołały konstytucję cywilną kleruL. Mezzadri, Rewolucja francuska a Kościół. Kraków: WAM, 2007. , s. 182.. We wrześniu zastąpiło ją zobowiązanie kapłanów katolickich do składania, przed uzyskaniem zgody na podjęcie działalności duszpasterskiej, przysięgi nienawiści wobec monarchii, a od maja 1795 r. – przysięgi wierności wobec władz republikańskich. W praktyce na podobny krok decydowało się niewielu kapłanów. Przeważająca liczba księży była przeciwna republiceMieczysław Żywczyński: Kościół i rewolucja francuska. Kraków: Universitas, 1995. , s. 67–69.. Trwała wojna w Wandei i walka z szuanerią – ruchy antyrewolucyjne były popierane przez duchowieństwoA. Mathiez, La Théophilanthropie..., s. 19..