thumb|200px|Długi człowiek z Wilmington Długi człowiek z Wilmington () – geoglif znajdujący się zboczach Windover Hill w pobliżu Wilmington w Anglii. Przedstawia zarys człowieka opierającego ręce na dwóch długich kijach. Postać mierzy ok. 70 metrów. Przez długi czas sądzono, że geoglif pochodzi z epoki żelaza, a nawet okresu neolitycznego. Jednakże badania archeologiczne z 2003 roku wykazały, że mógł powstać w połowie XVI wieku.

Historia Pochodzenie geoglifu pozostaje niejasne. Według jednej z miejscowych tradycji miał on zostać zrobiony przez mnichów z pobliskiego klasztoru i przedstawiać pielgrzyma, ale badacze odrzucają tę teorię, twierdząc, że mnisi raczej nie stworzyliby postaci bez ubrania. Według innych wersji miałby to być anglosaski wojownik, przykład rzymskiej ekstrawagancji lub symbol płodności z epoki żelaza. Przez długi czas najpowszechniejsza była ostatnia teoria przede wszystkim ze względu na pobliską obecność neolitycznych kurhanów i w związku z podobieństwem geoglifu do postaci z innych wzgórz.