Od 1914 do 1945 Podczas I wojny światowej liczba członków spadła do około trzystu. W 1920 organizacja była współzałożycielem Związku Niemieckich Towarzystw Górskich i Wędrownych w Republice Czechosłowackiej (niem. Hauptverband deutscher Gebirgs- und Wandervereine in der Tschechoslowakischen Republik), a prezes DG wszedł do zarządu tego stowarzyszenia. 16 grudnia 1922 zawarto porozumienie o utworzeniu wspólnej grupy roboczej z DGV i zacieśniono współpracę pomiędzy zwaśnionymi wcześniej organizacjami. Dobra współpraca trwała do końca obu organizacji.
Adolf Bengler złożył rezygnację z prezesury w 1926 z uwagi na podeszły wiek (został członkiem honorowym i zmarł w 1928). Jego następcą był Roman Weiß (do 1935, kiedy to zrezygnował z uwagi na stan zdrowia – zmarł w 1938). Ostatnim prezesem był Max Stütz (zarządzał do 1945). W 1924 zarząd liczył dziesięć osób. W 1930 powołano sekcję do spraw werbowania nowych członków. Poza tym istniały sekcje i komisje: gospodarcza, schronisk studenckich, kolonii, znakarska i budowy dróg, wycieczkowa, sportów zimowych, rozrywek i fotograficzna. Liczba członków, umniejszona w czasie I wojny światowej, po jej zakończeniu wzrastała, by w przededniu wybuchu II wojny światowej nieco znów spaść: w 1923 było ich 772, w 1935 – 1896, a w 1938 – 1327.