Lakshmi Sahgal z domu Swaminathan, często określana jako Kapitan Lakshmi (ur. 24 października 1914 w Madrasie, zm. 23 lipca 2012 w Kanpurze) – indyjska lekarka, odznaczona przez prezydenta Indii Kocherila Ramana Narayanana Orderem Padma Vibhushana.
Była rewolucjonistką indyjskiego ruchu niepodległościowego, oficerem Indyjskiej Armii Narodowej i minister spraw kobiet w rządzie Azada Hinda. Sahgal jest powszechnie określana w Indiach jako „Kapitan Lakshmi”, nawiązując do jej rangi, gdy została wzięta do niewoli w Birmie podczas II wojny światowej.
Wczesne życie Sahgal urodziła się jako Lakshmi Swaminathan, córka S. Swaminathana, prawnika pracującego w Sądzie Najwyższym w Madrasie i Ammu Swaminathan z domu Ammukutty, pracowniczki socjalnej i działaczki niepodległościowej, pochodzącej z arystokratycznej rodziny Nair, znanej jako rodzina „Vadakkath” z Anakkary w Palakkad, w stanie Kerala. Lakshmi była starszą siostrą Mrinalini Sarabhai i Govinda Swaminathana. W 1938 roku ukończyła studia medyczne, a rok później otrzymała dyplom z ginekologii i położnictwa. Pracowała jako lekarz w szpitalu rządowym Kasturba Gandhi w Triplicane, w pobliżu Ćennaj. W 1940 roku wyjechała do Singapuru, aby leczyć najbiedniejszych i migrujących robotników indyjskich.