Była przetrzymywana w Birmie do marca 1946 roku.
Działalność powojenna W Lahore w marcu 1947 roku wyszła za mąż za pułkownika Prema Kumara Sahgala i osiadła w Kanpur, gdzie pracowała jako lekarka, pomagała uchodźcom i najbiedniejszym. W 1971 roku wstąpiła do Komunistycznej Partii Indii (Marksistowską), zaangażowała się w politykę, działała w związkach zawodowych, a potem w ruchu kobiecym. Podczas kryzysu w Bangladeszu zorganizowała obozy pomocy i pomoc medyczną w Kalkucie dla uchodźców, którzy dotarli do Indii z Bangladeszu. W 1981 roku została wiceprzewodniczącą Ogólnoindyjskiego Demokratycznego Stowarzyszenia Kobiet (AIDWA).
W 1996 roku została aresztowana za udział w kampanii przeciwko konkursowi Miss World w Bangalore. Kierowała zespołem medycznym pomagającym ofiarom katastrofy w Bhopalu w grudniu 1984 roku, pracowała nad przywróceniem pokoju w Kanpur po zamieszkach skierowanym przeciwko sikhom w 1984 roku, po zamachu na Indirę Gandhi. W 1998 roku została odznaczona przez prezydenta Indii Kocherila Ramana Narayanana Orderem Padma Vibhushana.