Jan Michał Grabowski herbu Zbiświcz (ur. 1703, zm. 17 września 1770) – kasztelan elbląski 1766–1770, kasztelan gdański w latach 1746–1766, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Syn Andrzeja Teodora, wojewody chełmińskiego i Barbary Zofii z Kleistów. Po ojcu spadkobierca wielkich dóbr w Wielkopolsce i Pomorzu. Politycznie związany z Sasami, za przykładem brata biskupa Adama Stanisława. W roku 1737 został miecznikiem pruskim, a w 1738 podkomorzym pomorskim. Odznaczony przez Augusta III Orderem Orła Białego. W 1742 obrany deputatem na Trybunał Koronny. Za wstawiennictwem brata w 1744 mianowany kasztelanem gdańskim, co przyniosło mu miejsce w senacie. W 1766 objął kasztelanię elbląską. W działalności politycznej był w cieniu brata Adama, jednak cieszył się opinią sprawnego organizatora i gospodarza. Zmarł 17 września 1770 w swoich dobrach w Buczku.