Maksymilian Hertel (ur. 3 grudnia 1844 w Kraśnicy, zm. w styczniu 1921 w Nanterre) – poeta i inżynier, uczestnik powstania styczniowego i działacz emigracji we Francji.
Życie Maksymilian Hertel urodził się 3 grudnia 1844 r. w Kraśnicy, koło Opoczna. Ukończył szkołę w Rawie Mazowieckej i gimnazjum w Piotrkowie. Wziął czynny udział w powstaniu styczniowym. Walczył jako oficer pod dowództwem płka Józefa Grekowicza, a następnie płka Edmunda Szlaskiego i gen. Aleksandra Waligórskiego. Brał udział w ataku na Radomsko oraz w bitwach pod Szklarami i Krzykawką. Po przegranej pod Krzykawką przeszedł granicę galicyjską i był więziony przez Austriaków, najpierw w Ołomuńcu a potem w Igławie. Po udanej ucieczce, przeszedł z oddziałem płka Edmunda Szlaskiego w Lubelskie. Po bitwie koło Dęblina, niedaleko Huty Ireny, uciekł do Galicji i został osadzony w więzieniu na Wawelu. Po kilku miesiącach wydalony z monarchii habsburskiej i odstawiony pod eskortą do Salzburga