Kunsthalle Basel – ośrodek sztuki w Bazylei, założony w 1872 roku, prowadzony przez Basler Kunstverein; galeria sztuki współczesnej i miejsce spotkań artystów, krytyków i kolekcjonerów.
Historia Kunsthalle Basel została otwarta w 1872 roku jako miejsce spotkań dla artystów i kolekcjonerów i centrum wystawiennicze Basler Kunstverein. Mieści się w neoklasycznym gmachu projektu Johanna Jakoba Stehlina (1826–1894), w sąsiedztwie teatru miejskiego (niem. Theater Basel) i domu koncertowego (niem. Stadtcasino Basel).
Początkowo Kunsthalle była wykorzystywana głównie do przechowywania i prezentacji kolekcji sztuki Basler Kunstverein. Z czasem stała się ośrodkiem wystawienniczym, organizowano tu wystawy indywidualne m.in. Ernsta Ludwiga Kirchnera (1880–1938) w 1923 roku, Vincenta van Gogha (1853–1890) w 1924 roku, Marca Chagalla (1887–1985) w 1933 roku, Emila Nolde (1867–1956) w 1928 roku czy Pieta Mondriana (1872–1944) w 1947 roku.
Na parterze mieściła się stała kolekcja Kunstverein, biblioteka i sale konferencyjne, na piętrze – wystawy czasowe a w piwnicy klub. Do gmachu głównego przylegały pracownie rzeźbiarskie.