Janusz Witowicz (ur. 16 grudnia 1937 w Tarnopolu, zm. 2 listopada 2021 w Rzeszowie) – polski artysta fotograf. Członek rzeczywisty Okręgu Krakowskiego Związku Polskich Artystów Fotografików. Członek rzeczywisty Rzeszowskiego Towarzystwa Fotograficznego. Członek honorowy Rzeszowskiego Stowarzyszenia Fotograficznego. Były fotoreporter „Nowin”.
Życiorys Był synem inż. Józefa Witowicza i nauczycielki Anny Ślęzak-Witowicz. W 1955 roku ukończył liceum ogólnokształcące, był absolwentem Wydziału Lotniczego Politechniki Warszawskiej (studia w latach 1955–1960). Związany z małopolskim oraz podkarpackim środowiskiem fotograficznym – mieszkał, fotografował, tworzył w Rzeszowie. Fotografował od połowy lat 50. XX wieku. Artystyczny debiut Janusza Witowicza miał miejsce w 1966 roku – wówczas został laureatem I nagrody w II wystawie Fotografii Artystycznej Studentów Warszawy. Miejsce szczególne w jego twórczości zajmowała fotografia kreacyjna (efekty graficzne: ziarnistości, zamglenia, zawirowania, inscenizacje zdjęć, kolaże, solaryzacje), fotografia reportażowa, fotografia przyrodnicza.