Po śmierci Grotowskiego w 1999 roku objął kierownictwo Workcenter i wraz z Mariem Biaginim jest „uniwersalnym spadkobiercą” Grotowskiego. Od 2008 roku Richards prowadzi w ramach Workcenter grupę działającą pod nazwą Focused Research Team in Art as Vehicle. Był kierownikiem artystycznym projektu „Tracing Roads Across” (2003–2006, finansowanego w ramach programu „Kultura 2000” Unii Europejskiej) oraz programu „Horyzonty” (Ośrodek Grotowskiego, Wrocław 2007–2009), który zakończył się kierowanym przez niego festiwalem Zero Budget (2009).
Działania performatywne Richards nazywa swoje działania performatywne opusami, w których artyści pracują nad dawnymi pieśniami, szukając w nich impulsów, wibracji, energiiNatalia Brajner, Smakowanie wspólnoty, „Didaskalia” 2016 nr 136, s. 105.. Pisząc o pracy Workcenter, używa się terminów: świadkowie – zamiast widzowie, czyniący – zamiast aktorzy, prowadzący – zamiast reżyser.