Jednak samoloty te pozostały w służbie aż do 1940 roku, choć w większości używane były w eskadrach szkoleniowych. W czasie mobilizacji w 1939 roku część wodnosamolotów z jednostek szkolnych przeszło do jednostek operacyjnych - eskadr 2S1 i 4S1. Po upadku Francji wszystkie samoloty tego typu zostały przekazane do szkolenia lub skasowane. Na terenie Indochin Francuskich używane były jako samoloty bojowe do 1941 roku.
W marynarce wojennej Portugalii, która posiadała 7 takich samolotów, używano ich do końca lat trzydziestych.
Opis techniczny Wodnosamolot CAMS 37 był dwupłatem o konstrukcji całkowicie drewnianej, kadłub łodziowy, kryty sklejką, w wersji 37A.9 i 37.13 kadłub był pokryty blachą. W kadłubie znajdowały się kabiny załogi, odkryte, w wersjach pasażerskich były zakryte. Wersja 37A, 37A.2 posiadało także podwozie kołowe umożliwiające lądowanie na lotniskach naziemnych. Napęd stanowił 12-cylindrowy silnik w układzie V, zamontowany w gondoli pod górnym płatem i napędzający śmigło pchające.
Samolot był uzbrojony w karabiny maszynowe Lewis kal. 7,7 mm – 2 lub 4 (sprzężone po 2), na dwóch stanowiskach oraz bomby o łącznej wadze 300 kg.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuskie samoloty wojskowe okresu międzywojennego Kategoria:Francuskie wodnosamoloty II wojny światowej Kategoria:Samoloty CAMS Kategoria:Francuskie łodzie latające Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym