mały|Władysław Jan Grabski; Foto: Władysław Miernicki mały|Magdalena Samozwaniec; Foto: Władysław Miernicki Władysław Miernicki (ur. 24 maja 1894 w Noskowie, zm. 1987) – polski artysta fotograf, portrecista. Członek rzeczywisty Związku Polskich Artystów Fotografików. Członek założyciel Cechu Fotografów WarszawskichWacław Żdżarski - Historia fotografii warszawskiej. Wydawca - Państwowe Wydawnictwo Naukowe (1974). Członek Zarządu Cechu Rzemiosł Różnych w Warszawie. Wieloletni przewodniczący Cechu Fotografów i Introligatorów m.st. Warszawy.
Życiorys Urodził się 24 maja 1894 w Noskowie, w rodzinie Stanisława i Apolonii z Wodzickich. Ukończył gimnazjum w Noskowie. Uczęszczał do szkoły handlowej. W czasie późniejszym podjął pracę czeladnika w zakładzie fotograficznym Beniamina Jędryki w Kaliszu oraz (od 1912) Karola Buchcara w Warszawie (w 1918 roku został dzierżawcą ww. zakładu). Związany z warszawskim środowiskiem fotograficznym, aktywnie uczestniczył w zorganizowanym ruchu fotograficznym miasta Warszawy. Miejsce szczególne w jego twórczości zajmowała fotografia portretowa oraz fotografia użytkowa. Po zakończeniu I wojny światowej podjął pracę w zakładzie fotograficznym Studio (w czasie późniejszym został współwłaścicielem ww. zakładu). W 1920 ochotniczo służył w Wojsku Polskim.