Fokas udaje się do sali tronowej wymierzyć im sprawiedliwość, wcześniej jednak zapowiada, że jeśli Pulcheria nie poślubi jego syna on sam się z nią ożeni, a obydwu młodzieńców straci. Marcjan radzi Pulcherii, by poślubiła jednego z nich i żyła z nim jak brat z siostrą. Żaden nie chce jednak poślubić cesarzówny, obydwaj pragną umrzeć jako Herakliusz. Tymczasem zjawia się Amyntas z wiadomością, że Fokas został zgładzony. Wiadomość o schwytaniu spiskowców przez Eksuperego była nieprawdziwa i miała na celu ściągnięcie tyrana w zasadzkę. Spór o to kto jest prawdziwym Herakliuszem rozstrzyga list cesarzowej Konstantyny, Pulcheria rozpoznaje pismo matki. Herakliusz oddaje Marcjanowi rękę Pulcherii, a sam oświadcza się Eudoksji.
Analiza Corneille nazwał swą tragedię śmiałym zamachem na historię. W istocie swobodnie zmieniał dane historyczne zachowując jedynie porządek sukcesji, następstwo Maurycjusza po Tyberiuszu, Fokasa po Maurycjuszu i Herakliusza po Fokasie. Herakliusz jest w utworze synem Maurycjusza, choć w istocie był jedynie potomkiem pretora. Dla potrzeb akcji utworu Fokas rządzi dwadzieścia, a nie osiem lat.