Wraz z wprowadzeniem stanu wojennego Prezes Urzędu Patentowego złożył wniosek o wyrzucenie go z INP Polskiej Akademii Nauk jako „wroga PRL i element antysocjalistyczny”. Na skutek tego ówczesny dyrektor Instytutu wysłał go na przymusowy staż za granicę. Po powrocie, w 1983 otrzymał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy „Wynalazki wspólne. Aspekty prawne”. W 1992 otrzymał tytuł profesora nauk prawnych. W latach 1992–1999 kierował w INP PAN Zespołem Polskiego i Europejskiego Prawa Prywatnego, w latach 1997–1999 był dyrektorem Instytutu. Od 1995 pracował równocześnie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie do 2009 kierował Katedrą Prawa Handlowego. W 1998 został członkiem Rady Legislacyjnej, a dwa lata później jej przewodniczącym. Emerytowany profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Był współzałożycielem jednej z największych polskich kancelarii prawniczych, która nosi dziś nazwę Sołtysiński Kawecki & Szlęzak (SK&S).

Był współautorem projektów ustaw: o wynalazczości (1972) i o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (1993).