Pracował jako ilustrator i projektant okładek, wykonywał też liczne drzeworyty. Inspiracje czerpał m.in. z architektury Wrocławia, ale także pejzaży Karkonoszy i Kotliny Kłodzkiej. Swoje atelier miał w kamienicy Pod Złotym Półksiężycem we wrocławskim Rynku.
W roku 1932 ryciny pokazane zostały na wystawie grupowej w Chicago, w 1937 został nagrodzony Nagrodą Artystyczną Miasta Wrocławia, a w 1938 Nagrodą Sztuki Śląska.
Od września 1939 pełnił służbę wojskową (w Polsce i we Francji); w tym okresie wykonywał rysunki i drzeworyty, zwłaszcza z bitew pod Saint-Quentin i Rouen, miał też w 1942 wystawę „Die Burg von Krakau” („Zamek w Krakowie”). Później wykonywał drzeworyty w Grecji, Rosji i Finlandii. W roku 1945 znalazł się we Wrocławiu, gdzie zgłosił się na ochotnika do obrony miasta przed oblężeniem przez Armię Czerwoną. 20 stycznia 1945 jego żona i syn ewakuowani zostali z Wrocławia wraz z większością cywilnych mieszkańców miasta, a Bodo Zimmermann 7 maja 1945 dostał się do niewoli radzieckiej. Został wywieziony do Stalingradu, a następnie z powodu złego stanu zdrowia został repatriowany do obozu przejściowego we Frankfurcie nad Odrą.