Ponadto zbudowano pojedyncze egzemplarze wersji CAMS 55.3, 55.6, 55.11 i 55.14 oraz opracowano kilka innych wersji, których nie zbudowano. Modyfikacje te to przede wszystkim zmiany w kadłubie i zastosowanie metalu w konstrukcji. Te modyfikacje znalazły zastosowanie w wersji CAMS 55.10, która to była ostatnią wersja budowaną seryjnie.
Użycie w lotnictwie Wodnosamoloty CAMS 55 od 1930 roku zaczęto wprowadzać do eskadr Marynarki Wojennej, jako pierwsze otrzymały je eskadry 3E1 w Berhet i 4E1 w bazie Karouba (Tunezja Francuska). Później otrzymały je kolejne eskadry dalekiego rozpoznania lotnictwa marynarki. Od 1936 roku w tych eskadrach zaczęto je zastępować nowymi wodnosamolotami Breguet 521. Natomiast samoloty te były przenoszone do eskadr bliskiego rozpoznania.
W 1939 roku w lotnictwie marynarki znajdowało się jeszcze 29 samolotów tego typu, ale tylko w jednostkach szkolnych i pomocniczych. Jednak w czasie mobilizacji 13 z nich trafiło do eskadr liniowych, z tego 8 było na terenie Francji, 3 w Tunezji i 2 na Tahiti, już w okresie wojny do eskadr bojowych weszło 18 samolotów tego typu. Na terenie Europy brały one udział w walkach do upadku Francji 10 maja 1940 roku. Do sierpnia 1940 roku zostały ostatecznie wycofane z lotnictwa i skasowane.