26 stycznia 1942 Sąd Wojskowy XII Regionu skazał Georges'a Guingouin'a zaocznie na karę dożywotniej pracy przymusowej za działalność antypaństwową. Po powrocie do Haute-Vienne i rozpoczęciu okupacji wolnej strefy Guingouin skupił się, wbrew rozkazom partii, na sabotażu na wsi niszcząc dostawy zboża dla Niemców. Wraz z powstaniem Francuskich Sił Wewnętrznych oddział maquis FTP "Raoula" został przemianowany na 1 Limousinską Brygadę Marszową, a Georges Guingouin został awansowany na podpułkownika (w maju 1944 departamentalne FFI liczyły 8750 ludzi).
Od kwietnia 1944 na terytorium Francji stacjonowała wycofana z frontu wschodniego 2 Dywizja Pancerna SS „Das Reich”, która pomagała miejscowemu Gestapo w walce z Ruchem Oporu dokonując zbrodni na ludności cywilnej w Argenton-sur-Creuse, Combeauvert i Tulle. 9 czerwca partyzanci z 1 Brygady FTP-FFI zatrzymali Sturmbannführera Helmuta Kämpfe i Obersturmführera Karla Gerlacha z dywizji "Das Reich". Zbiegły z rąk maquis Gerlach zawiadomił o wszystkim Sturmbannführera Adolfa Diekmanna, dowódcę 1 batalionu Pułku "Der Führer", który 10 czerwca 1944 udał się na czele 200 żołnierzy do Oradour-sur-Glane, w którym wg Gerlacha miał być przetrzymywany Kämpfe (w rzeczywistości partyzanci więzili go w Oradour-sur-Vayres). W ciągu kilku godzin zamordowano 642-648 osób, w tym 207 dzieci.