Natalia Karpf (ur. 27 lutego 1911 w Krakowie, zm. 9 lipca 2007 w Londynie) – polska pianistka pochodzenia żydowskiego, więźniarka obozów koncentracyjnych.
Życiorys Urodziła się jako Natalia Weissman. Była drugim dzieckiem z czworga rodzeństwa. Jej ojciec Izydor był majętnym biznesmenem, a matka amatorsko śpiewała w domu arie operowe. Zaczęła naukę gry na pianinie w wieku 4 lat. W wieku 13 lat postanowiła zostać profesjonalną pianistką. Przy wsparciu dziadka, kantora, przekonała rodziców, by pozwolili jej wyjechać do Berlina, aby studiować muzykę.
Dzięki pomocy Marii Zweig udało jej się zorganizować spotkanie z Arturem Schnablem, który zgodził się zostać jej nauczycielem. Po dwóch latach w 1927 zdecydowała się zmienić nauczyciela. Został nim Georg Bertram. W 1929 wystąpiła z koncertem w Berlinie z orkiestrą Berliner Philharmoniker, na którym zaprezentowała I koncert fortepianowy Chopina. Odniosła sukces, lecz z powodu choroby matki musiała wrócić do Krakowa, by zająć się młodszym rodzeństwem.
W 1933 poznała i poślubiła Juliusa Hublera, prawnika, pianistę i krytyka muzycznego. Z powodu sprzeciwu męża przestała występować publicznie.
Po wkroczeniu Niemców do Krakowa ukrywała się.