Nagranie terenowe (ang. Field recording) – termin używany do formuły zbierania i nagrywania dźwięków poza studiem nagraniowym. Dotyczy on nagrań odgłosów natury (śpiew ptaków, deszcz, odgłosy morza) ale też zbioru dźwięków wytwarzanych przez cywilizację człowieka (ruch uliczny, bazary, restauracje, fabryki) czy odgłosy z życia społeczności (praca, uroczystości rodzinne, narodziny). mały|Osoba, w trakcie realizacji nagrania za pomocą specjalistycznego sprzętu. Nagrania terenowe są szczególnie użytecznym narzędziem w ekologii muzyki oraz antropologii dźwięku, używane choćby jako materiał badawczy społecznego i kulturowego znaczenia przestrzeni akustycznych.

Znanymi autorami nagrań terenowych są między innymi Izabela Dłużyk czy Chris Watson. mały|Przykład nagrania terenowego. Nagranie zostało zrealizowane w mieście Meksyk i zawiera dźwięki typowe dla przestrzeni miejskiej.

Historia Ludwig Koch w latach 40. XX w wykorzystywał fonograf do nagrywania odgłosów ptaków. Wydawał tzw. książki dźwiękowe, w których ilustracje ptaków wzbogacone były ścieżką dźwiękową na płytach gramofonowych.

Alan Lomax w latach 1930-1960 przeprowadzał nagrania dźwiękowe w terenie – na ulicach, przy nadbrzeżach portów – rejestrując odgłosy pracy pucybuta, pracowników portowych.