Odzyskiwał zdrowie w domu jednego z wybawców, a następnie pod fachową opieką w Santa Fe. Jego los wzbudził wielkie zainteresowanie odbiorców informacji prasowych w całym kraju. Postanowiono zaprezentować niedźwiadka w National Zoological Park w Waszyngtonie pod warunkiem, że będzie to związane z reklamowaniem akcji ochrony lasów. Uratowany w 1950 roku Smokey Bear miał licznych fanów. Steve Nelson i Jack Rollins napisali na jego temat piosenkę zatytułowaną „Smokey the Bear” („the” wstawiono dla zachowania rytmu). Był tematem licznych książeczek dla dzieci, programów telewizyjnych, filmu animowanego, gier itp. Pozostał w National Zoo do śmierci w 1976 roku (ze swoją partnerką – czarną niedźwiedzicą Goldie – nie miał potomstwa). Został uroczyście pochowany i trwale upamiętniony w Smokey Bear Historical Park w Capitan i w National Zoo. Smokey Bear II („Little Smokey”, Smokey Bear 2) W waszyngtońskim National Zoological Park jego miejsce zajął drugi niedźwiadek urodzony w Lincoln National Forest. „Little Smokey” trafił do National Zoological Park w 1971 roku (Smokey i Goldie „zaadoptowali” go). Nie był ofiarą pożaru – został uratowany przez Forest Service od śmierci głodowej po osieroceniu przez matkę.