Zasięg występowania Zasięg występowania ibisów czarnych obejmuje część Pakistanu (południowo-wschodni Sindh), Nepal i Indie na południe po Tamilnadu i na wschód po północno-wschodni Bangladesz. Stare dane z końca lat 70. XX wieku mówią, że ibisy czarne nie występują w stanie Kerala. Współczesne dane BirdLife International zaprzeczają temu. Istnieje stare wątpliwe doniesienie z Rakhine w zachodniej Mjanmie. Może się ono odnosić do ibisa siwopiórego. W Bangladeszu w 1990 miał status gatunku rzadko zalatującego. BirdLife International szacuje zasięg występowania na 3,32 mln km². Ibisy czarne prowadzą osiadły tryb życia. Istnieją jednak przesłanki wskazujące na wędrówki związane z występowaniem monsunów, szczególnie w przypadku dyspersji polęgowej.
Ekologia i zachowanie Ibisy czarne zasiedlają podobną niszę ekologiczną, co afrykańskie ibisy białowąse (Bostrychia hagedash). Najchętniej żerują w pobliżu wody, lecz przebywają w różnorodnych wodnych i lądowych środowiskach, szczególnie w płytkiej wodzie, wokół skrajów bagien i innych podmokłych terenów, przy stawach i rezerwuarach, estuariach, skrajach rzek, polach ryżowych, obszarach trawiastych, brzegach rzek i terenach upraw. W Nepalu stwierdzane na wysokości 75–275 m n.p.m., sporadycznie do 915 m n.p.m.