Kopulacja odbywa się w gnieździe lub na pobliskim drzewie; nigdy na ziemi.
Zniesienie liczy 2–4 jaja. Skorupka jest jasna, niebieskozielona, niekiedy z czerwonymi plamkami. Średnie wymiary 59 jaj: 63 na 43,8 mm. Inkubacja trwa 33 dni. Młode karmione są zwracanym pokarmem. Po opierzeniu i opuszczeniu gniazda nadal żebrzą o pokarm. W Radżastanie obserwowano przypadki pojawienia się pomocników lęgowych w okresie suszy.
Status i zagrożenia IUCN uznaje ibisa czarnego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 (stan w 2019). W 2015 gatunek nie znajdował się na Czerwonej Liście ptaków Bangladeszu. Nie został również wymieniony na Czerwonej Liście ptaków Nepalu w 2017. W 2019 BirdLife International oceniało trend liczebności jako spadkowy. Dane z 2006 roku mówią o liczebności bliskiej 10 tysiącom osobników. Oparte były na raporcie z 1994 traktującym o szacunkach liczebności ptaków wodnych. Wskazywał on liczebność rzędu 10 tysięcy osobników, jednak mogła być niedoszacowana ze względu na zwyczaj żerowania ibisów czarnych w suchszych środowiskach, na przykład uprawach.
Ibisy czarne są pożyteczne dla rolnictwa ze względu na zjadanie licznych owadów.
Przypisy (zarchiwizowano 11 stycznia 2017)
(zarchiwizowano 9 czerwca 2019)
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ibisy Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1824 roku