Zamiast traktować ludzkość jako pana przyrody albo jeden z nic nieznaczących trybików w beznamiętnej machinie wszechświata, możemy stać się potężnymi czynnikami uczestniczącymi w działaniu wszechogarniającej siły, potężniejszej niż my sami.”
Pleszyński o swoim malarstwie: „Szukam wizualnego języka dla współczesnego świata. Aby się z nim porozumieć, używam sprayu w puszkach. Dla mnie ten rodzaj farby przypomina świat wokół nas: jest tak samo szybki i tak samo toksyczny. Formy, które osiągam budują czacieki i linie, odsłaniają geometryczną strukturę świata. Spływająca farba ujawnia kanały energii, którymi kosmos popycha materię farby po powierzchni płótna. Dla mnie najważniejsze jest dotarcie do źródeł poznania - poprzez sztukę. Interesuje mnie, w jaki sposób kultura, w której żyjemy jest opresyjna wobec mnie i innych ludzi. Kiedyś kultury były bardziej opresyjne wobec jednostek, dziś, wydawałoby się, są trochę mniej. A może to tylko pozory?