Dialekt niestandardowy, dialekt nieliteracki () – odmiana językowa niepełniąca funkcji normy instytucjonalnej; odmiana nieuprzywilejowana w procesie standaryzacji języka i zwykle pozbawiona prestiżu przypisywanego językowi standardowemu (odmianie standardowej). Dialekty niestandardowe można wyróżniać na podstawie takich czynników jak: lokalizacja geograficzna, powiązanie etniczno-klasowe, obecność stygmatyzowanych cech językowych. Z reguły nie są stosowane w nauczaniu, gdzie preferuje się standardową odmianę języka. Są przede wszystkim mówionymi odmianami języka i mogą być kojarzone z niższym statusem socjoekonomicznym.
Dialekty niestandardowe, choć pozbawione kodyfikacji, mają pełnoprawne systemy gramatyczne, umożliwiające komunikację wśród ich użytkowników. Z perspektywy lingwistyki nie są kodami gorszymi od standardu (zwanego też dialektem standardowym); w jednakowym bowiem stopniu rządzą się zasadami językowymi. Zdarza się, że występują również w postaci pisanej, choć zazwyczaj nie mają wypracowanych przepisów ortografii;