Pełniła w niej funkcje m.in. wiceprzewodniczącej i przewodniczącej oddziału oraz członkini Komisji Rewizyjnej. Związek pod jej kierownictwem prowadził szeroką akcję programową i petycyjną, domagając się m.in. przyznania kobietom praw wyborczychJadwiga Petrażycka Tomicka, Związek Równouprawnienia Kobiet we Lwowie: przyczynek do historii równouprawnienia kobiet w Polsce, Kraków 1931, passim.. W 1911 roku poparła akcję Polskiego Zjednoczenia Studentek o zrównanie ich w prawach akademickich z kolegami. Była uczestniczką kongresów Międzynarodowej Federacji Związków Równouprawnienia KobietSzeroko omawia jej działalność na rzecz emancypacji i równouprawnienia kobiet w swej książce Anna Habrat, Jadwiga Petrażycka-Tomicka..., s. 33–64.. Na kilka lat przed pierwszą wojną światową rozpoczęła twórczość literacką i publicystyczną. Stanowiły ją reportaże i szkice literackie oraz artykuły dotyczące ruchu kobiecego, publikowane zwykle w „Kurierze Lwowskim” i „Gazecie Wieczornej”. W tej ostatniej prowadziła dodatek „Przegląd Kobiecy”.