W listopadzie 1918 uczestniczka obrony Lwowa przed Ukraińcami, zorganizowała wydatną pomoc materialną i szpitalną dla walczących polskich ochotników.
Od 1921 członkini Klubu Politycznego Kobiet Postępowych w Warszawie; założyła, a następnie kierowała, w latach 1922–1924 jego oddziałem we LwowieJadwiga Petrażycka Tomicka, Związek Równouprawnienia Kobiet..., s. 32.. W okresie międzywojennym wróciła też do swej aktywności literackiej i publicystycznej (patrz niżej)Szeroko omawia aktywność publicystyczną, literacką i artystyczną Anna Habrat, Jadwiga Petrażycka-Tomicka..., s. 86–147.. W 1925 przeniosła się do Krakowa, gdzie od 1926 pracowała w Muzeum Etnograficznym na Wawelu. W tym samym roku zorganizowała, a następnie przewodniczyła oddziałowi krakowskiemu Klubu Politycznego Postępowych Kobiet. Rozpoczęła także współpracę z „Nową Reformą”, w której prowadziła dział „Głos Kobiet”. Po przewrocie majowym opowiedziała się po stronie sanacji. Od 1928 kierowała kołem krakowskim Związku Pracy Obywatelskiej Kobiet. Ponadto czynna była w kole Polskiego Stowarzyszenia Kobiet z Wyższym Wykształceniem oraz w oddziale Związku Zawodowego Literatów Polskich, w którym pełniła funkcję skarbniczkiMarian Tyrowicz, Petrażycka Tomicka Jadwiga..., s. 681–682..