W latach 1925–1930 był przewodniczącym Sekcji Narciarskiej Stanisławowskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Stanisławowie. Miał duże zasługi w zakresie budowy i rozbudowy schronisk w Karpatach Wschodnich. W latach 1926–1932 był wiceprezesem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, a do 27 kwietnia 1946 roku drugim wiceprezesem. W latach 1934–1936 zajmował stanowisko wiceprzewodniczącego „Komisji do Spraw Kolonii Letnich przy Urzędzie Wojewódzkim we Lwowie”. Był także działaczem Wojewódzkiej Komisji Turystycznej we Lwowie oraz Komitetu Okręgowego Polskiego Czerwonego Krzyża.
Podczas II wojny światowej przebywał we Lwowie. Od maja 1941 roku do listopada 1945 roku był lekarzem dyżurnym pogotowia ratunkowego. Pod koniec roku 1945 trafił do Krakowa, skąd przeniósł się do Jaworzna, gdzie pracował aż do emerytury. W 1951 roku zamieszkał w Rajczy. Czynnie uprawiał turystykę do ostatnich dni swojego życia. Zmarł 22 sierpnia 1977 roku w Rajczy, został pochowany na tamtejszym cmentarzu.