nauczanie potrzebuje przyrodzonych zdolności i ćwiczenia; teoretyczne nauczanie powinno iść w parze z ćwiczeniem i na odwrót; kształcenie dziecka powinno rozpoczynać się w jak najwcześniejszym wieku; wcześnie rozpoczęte kształcenie trzeba prowadzić do późnych lat. Najpierw elementarne nauki, później specjalne – muzykę, matematykę, astronomię – a następnie ekonomię i politykę. Celem ma być doskonała indywidualność, której życie będzie zgodne z prawem i moralnością; tylko charakter moralny jednostek, czyli eubulia – jasność myśli i stałość woli – może zapewnić szczęście zbiorowości i jednostek.
Sofiści za nauczanie pobierali opłaty. Jako pierwsi opracowali metody wychowania polegające na bezpośrednim kontakcie z młodzieżą. Analizowali czynniki wychowania: zadatki wrodzone, środowisko, ćwiczenie, uczenie się, własna aktywność jednostki.
Zobacz też
dialektyka retoryka sofizmat
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Artur Andrzejuk, Sofiści – porzucenie filozofii przyrody, Instytut Dziedzictwa Europejskiego Andegavenum, YouTube, 20 sierpnia 2022 [dostęp 2025-01-28].
Sophists , Routledge Encyclopedia of Philosophy, rep.routledge.com [dostęp 2023-05-12].
Kategoria:Antropologia filozoficzna Kategoria:Kierunki i szkoły filozofii starożytnej