Władimir Maaksimowicz Tuczkiewicz (ros. Владимир Максимович Тучкевич, ur. we wsi Janowce (obecnie Iwanowce w rejonie dniestrzańskim), zm. 24 lipca 1997 w Petersburgu) – radziecki fizyk.
Życiorys W 1919 skończył szkołę w Ufie, po czym w listopadzie 1919 wstąpił ochotniczo do Armii Czerwonej, był kierownikiem wojskowego pociągu sanitarnego i uczył się w szkole piechoty. Po demobilizacji w 1924 rozpoczął studia na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Kijowskiego Uniwersytetu Państwowego, po ukończeniu których od 1928 studiował na aspiranturze i jednocześnie pracował w Instytucie Meteorologicznym. Zorganizował laboratorium fizyczne w Charkowskim Instytucie Rentgenologicznym i kierował nim, od 1931 do 1935 był wykładowcą w Charkowskim Instytucie Elektrotechnicznym. Następnie przeniósł się do Leningradu i został pracownikiem naukowym, później sekretarzem naukowym i kierownikiem laboratorium w Instytucie Fizyczno-Technicznym, a jednocześnie był adiunktem działu fizyki w Leningradzkim Instytucie Politechnicznym, następnie wykładowcą działu fizyki eksperymentalnej. W 1939 obronił pracę kandydacką, podczas wojny pracował w grupie Aleksandrowa przy ochronie okrętów od min magnetycznych na Bałtyku, od 1949 pracował w Instytucie Fizyczno-Technicznym Akademii Nauk ZSRR, w 1956 obronił pracę doktorską.