Zot Iljicz Niekrasow (ros. Зот Ильич Некрасов, ur. w Melitopolu, zm. 1 grudnia 1990 w Dniepropietrowsku) – radziecki metalurg.

Życiorys Urodził się w rosyjskiej rodzinie robotniczej. Początkowo pracował jako ślusarz kolejowy w Słowiańsku, w 1930 ukończył Dniepropietrowski Instytut Metalurgiczny, później został pracownikiem naukowym i kierownikiem grupy w Dniepropietrowskim Naukowo-Badawczym Instytucie Metali, a od 1938 do 1941 był pracownikiem naukowym Dniepropietrowskiego Instytutu Metalurgicznego. Był profesorem działu metalurgii surówki, po ataku Niemiec na ZSRR został ewakuowany wraz z instytutem za Ural, był pracownikiem Instytutu Górniczo-Metalurgicznego w Magnitogorsku, poza tym jako konsultant wyjeżdżał do Niżnego Tagiłu i Kuźniecka, w 1943 wrócił do Dniepropietrowska i ponownie został pracownikiem naukowym Dniepropietrowskiego Instytutu Metalurgicznego. W 1951 został zastępcą dyrektora, a w 1952 dyrektorem Instytutu Metalurgii Żelaza (do 1976). Później, w 1978 został kierownikiem działu, a w 1988 doradcą przy dyrekcji Instytutu Metalurgii Żelaza. W 1961 został akademikiem Akademii Nauk Ukraińskiej SRR. Zajmował się m.in. problemami intensyfikacji produkcji wielkopiecowej i możliwością wykorzystania gazu ziemnego w metalurgii.