Ewa Antoniewiczówna (ur. XIX w., zm. 23 stycznia 1937 r.) – nauczycielka, hafciarka i działaczka kobieca.
Życiorys Pochodziła ze Lwowa, z rodziny ormiańskiejList z Krakowa, "Bluszcz" R. 34, nr 48 z 19 listopada (1 grudnia) 1898, s. 383. Założycielka a od 1896 wieloletnia dyrektorka Szkoły Hafciarskiej, utrzymywanej przez Galicyjski Wydział Krajowy w Makowie. W celu zapewnienia pracy absolwentkom szkoły w 1897 współzałożycielka „Pracowni Zjednoczonych Hafciarek” w MakowiePrzemysł hafciarski w Makowie, "Rozwój" nr 288, z 4 (16) grudnia 1898, s. 5. Specjalnością szkoły były hafty białe, które uzyskały sławę nie tylko w kraju, ale i zagranicą. Szkoła makowska wysyłała swoje wyroby do Szwecji, Anglii i Ameryki. Na wystawie paryskiej w 1900 otrzymała dyplom pochwalny. Była autorką nowego wzoru haftu nawiązującego doi tradycji makowskichEwa Antoniewiczówna, Państwowa Szkoła Hafciarska w Makowie, „Rzeczy piękne” Rocznik VII, 1928, s. 36.