Po powrocie do Polski objął wysokie stanowisko dyrektora IV Departamentu w dziedzinie archiwistyki w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego i dyrektora Archiwów Państwowych, pełniąc tę funkcję do wybuchu II wojny światowej.

2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1955 otrzymał Medal 10-lecia Polski LudowejLista osób odznaczonych „Medalem 10-lecia Polski Ludowej” (.).

W czasie okupacji działał w konspiracji, starając się ratować polskie archiwalia przed wywiezieniem i zniszczeniem. Po wojnie otaczał opieką ocalone archiwalia, pomagając przy ich rewindykacji. W roku 1945 ponownie objął stanowisko dyrektora naczelnego Archiwów Państwowych, po czym przeszedł do Instytutu Badań Literackich. W roku 1954 otrzymał tytuł docenta, a w roku 1960 przeszedł na emeryturę w wieku 73 lat. W latach pięćdziesiątych był członkiem Klubu Krzywego Koła..

Był dwukrotnie żonaty. Pierwsza żona, Jadwiga z Chrząszczewskich, zginęła w powstaniu warszawskim. Po wojnie poślubił Zofię z Chaszkowskich, primo voto Limanowską. Zmarł bezdzietnie.