Ioan Vancea de Buteasa (ur. 18 maja 1820 w Érvasad, zm. 31 lipca 1892 w Balázsfalvie) – rumuński duchowny katolicki obrządku bizantyjskiego, biskup Gherli (1865–1868), arcybiskup metropolita Fogaraszu i Alba Iulia (1868–1892).

Życiorys Ioan Vancea urodził się w Kriszanie, w Érvasad (obecnie Vășad w gminie Curtuișeni, w okręgu Bihor). Pochodził z rodziny szlacheckiej. Jego rodzina wywodziła się z Marmaroszu, z Oncești (obecnie miejscowość w gminie Oncești, w okręgu Marmarosz), następnie mieszkała w Buteasa (obecnie pod administracją Șomcuta Mare), skąd wywodzi się szlacheckie nazwisko „de Buteasa”. Przodkowie późniejszego arcybiskupa osiedli potem w Vășad (okręg Bihor). Ukończył dwie klasy szkoły podstawowej w swojej rodzinnej wiosce, a następnie uczęszczał do szkoły przyklasztornej (gimnazjum premonstratensów) w Oradei, jako stypendysta fundacji Ignațiu Darabanta. W 1841 r. został wysłany do Barbareum w Wiedniu, gdzie odbył 4-letnie studia teologiczne.

Po powrocie z Wiednia został wyświęcony w 1845 r. w rodzinnej miejscowości przez biskupa Oradei Vasile’a Erdeliego. Mianowano go kanclerzem i protokolantem kurii biskupiej. 19 listopada 1845 r. został proboszczem w Makó, a 7 grudnia tego samego roku został wysłany do Instytutu św.