Po wojnie wróciła do stolicy, gdzie pracowała w Polskim Radiu, a następnie w telekomunikacjiPogrzeb Ireny Kalpas – wdowy Katyńskiej, zorrp.org.
W latach 1994–2008 (później nie pozwalał jej na to stan zdrowia) brała udział w organizowanych w Nowym Dworze Mazowieckim uroczystościach katyńskich oraz była współorganizatorką spotkań rodzin oficerów Batalionu Elektrotechnicznego, których 30 zostało zamordowanych w Katyniu i Charkowie.
Jej wspomnienia o przedwojennej Warszawie, kiedy to wiele czasu spędzała w mieszkaniu swojego wujostwa przy ul. Filtrowej 27 oraz o własnych przeżyciach wojennych, spisane przez Marcina Ludwickiego, znalazły się w wydanej w 2007 książce zatytułowanej „F27. Czy tu jeszcze rosną róże?”. Natomiast jej relacje, a także przekazane materiały były bardzo przydatne do ukazania losów oficerów Batalionu Elektrotechnicznego, zamieszczonych w książce zatytułowanej „Pamięć o Katyniu w Nowym Dworze Mazowieckim. Oficerowie Batalionu Elektrotechnicznego zamordowani w Katyniu i Charkowie” autorstwa płk. rez. Alfreda Kabaty, a wydanej przez Urząd Miejski w Nowym Dworze Mazowieckim w 2010Bibliografia Zbrodni Katyńskiej, muzeumkatynskie.pl.