thumb|240px|Władysław Kopyciński (szósty od lewej) podczas werbunku kandydatów do legionów. Izbica, wiosna 1917. Władysław Kopyciński (ur. 6 lutego 1893 w Nowym Żmigrodzie, zm. 23 sierpnia 1920 w Chorzelach) – członek organizacji Eleusis, skaut, społecznik, żołnierz Legionów Polskich, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej.

Życiorys Był jednym z czterech synów Ignacego (zm. w 1900 r.) i Aleksandry z Dudzińskich (zm. w 1915 r.). Ukończył Szkołę Powszechną w Nowym Żmigrodzie, po czym w 1906 r. został uczniem gimnazjum w Tarnowie (zaliczył 3 klasy), a następnie w Jaśle (zaliczył 1,5 roku). W 1911 r., będąc uczniem jasielskiego gimnazjum, dołączył do drużyny skautów. W 1912 r. przerwał naukę i zamieszkał z matką w Nowym Żmigrodzie. Powodem jego przeprowadzki i częstych przerw w nauce była choroba płuc.

Angażował się społecznie, pracując w bibliotece żmigrodzkiego koła Towarzystwa Szkoły Ludowej, pomagając organizować Drużyny Bartoszowe w Zarzeczu oraz prowadząc w Nowym Żmigrodzie drużynę skautów, która działała przy żmigrodzkim gnieździe "Sokoła".