Kiedy Natan zmarł w 1903 roku, Amalia przejęła pracownię, prowadząc ją nadal w kamienicy Bonerowskiej na rogu Rynku Głównego i ul. św. Jana. Pod koniec życia, w 1926 roku, wyposażenie atelier oraz fotografie wykonane przez nią samą, brata i ojca, przekazała gminie miasta Krakowa, ustanawiając jednocześnie fundację im. bł. pamięci Ignacego, Natana i Amalii Kriegerów. Zmarła w 1928 roku, pochowana została na cmentarzu żydowskim. Jej nagrobka nie udało się odnaleźć. Nagrobek jej brata Natana istnieje nadal na tym samym cmentarzu, ale napisy, widoczne jeszcze ok. 1990 roku, są prawie zupełnie nieczytelneAnna Bednarek. Kriegerowie – biografia niemożliwa?. „Krzysztofory. Zeszyty Naukowe Muzeum Historycznego Miasta Krakowa”. 37, s. 12, 2019.. Po jej śmierci spuścizna Kriegerów trafiła do Muzeum Przemysłowego. Wraz z jego likwidacją w 1950 roku negatywy przekazane zostały do biblioteki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, a w 1967 roku do Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, gdzie znajdują się do dziś w liczbie ok. 8,5 tys., natomiast wyposażenie atelier nie zachowało się.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Polscy fotografowie Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Pochowani na nowym cmentarzu żydowskim w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1846 Kategoria:Zmarli w 1928