Jadwiga Kunicka z Eysymontów (ur. w Grodnie, zm. 2 grudnia 1936 w Bielsku) – działaczka socjalistyczna, społeczna i kobieca.
Życiorys Ur. 10 lutego 1878 w Grodnie, jako córka adwokata przysięgłego Konstantego i Zofii z Klimaszewskich. Jako krewną wychowała ją Eliza Orzeszkowa. Po ukończeniu żeńskiego gimnazjum w Grodnie ze złotym medalem (1894) wyjechała na studia do Krakowa. Była absolwentką wydziału przyrodniczego Wyższych Kursów dla Kobiet im. A. BaranieckiegoAlicja Pacholczykowa, Kunicka Jadwiga z d. Eysymontt (1878-1936), Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, t. 3, Warszawa 1992, s. 546.. Po ślubie w 1900 z Ryszardem Kunickim najpierw mieszkała w Krakowie, a następnie od 1902 we Frysztacie na Śląsku Cieszyńskim. Od 1901 była członkiem Oddziału Zagranicznego PPS najpierw w Krakowie, a potem w Morawskiej OstrawieJerzy Myśliński, Grupy polityczne Królestwa Polskiego w zachodniej Galicji 1895-1914, Warszawa 1967, s. 46, 78.. Równolegle działała w Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska – działając w sekcjach kulturalno-oświatowych oraz w ruchu kobiecym. Wraz z Dorą Kłuszyńską działała w Obwodowym Komitecie Agitacyjnym PPSD na Śląsku Cieszyńskim. Prowadziła wówczas agitację za równouprawnieniem kobiet. Była autorką tekstów do „Robotnika Śląskiego” i „Głosu Kobiet”.