thumb|200px|Napęd ZX Microdrive z włożoną kasetką ZX Microdrive – magnetyczna pamięć masowa stworzona przez brytyjską firmę Sinclair Research dla swojego komputera ZX Spectrum na początku lat 80. XX wieku. Dane przechowywane były na taśmie magnetycznej umieszczonej w kasetce. Stworzona jako tańsza alternatywa dla stacji dysków, jednak wolniejsza i bardziej zawodna. Pojemność kasetki wynosiła około 90 KiBW materiałach prasowych przed wypuszczeniem produktu pojawiała się informacja o pojemności 100 KiB. Później zaczęto używać terminu minimum 85 KiB. Faktyczna pojemność zależała od jakości taśmy i ilości błędnych sektorów. W praktyce pojemność wynosiła około 90 KiB i mogła zmieniać się w czasie wraz z degradacją taśmy magnetycznej. Microdrive był również stosowany w komputerach Sinclair QL i One Per Desk produkowanym przez firmę ICL.
Budowa thumb|200px|Kasetka Microdrive ZX Microdrive używał małych kaset o wymiarach 44×34×5 mm. W środku znajdowała się taśma magnetyczna o szerokości 1,9 mm i grubości 23 μmByła to grubość większa niż taśmy w kasecie magnetofonowej.. Była połączona końcami w pętlę, a zapis odbywał się na jednej stronie. Mechanizm przesuwał taśmę ze stałą prędkością 76 cm/s. Transfer danych wynosił 16 KiB/s, pozwalało to załadować program o wielkości 48 KiB w 9 sekund .