Ta kompozycja, użyta także w Kuchni czarownic, przypomina pieczęć Salomona, magiczny znak używany w czarach, zarówno po to, by przywołać diabła, jak i rzucać urok na wroga.

Dominują ciemne barwy przełamane jasnym, świetlistym niebieskim. Dramatyczny efekt tej kompozycji został wzmocniony dzięki sposobowi, w jaki Goya użył koloru: wychodząc od warstwy czarnej farby, która pokrywała całe płótno, nałożył kolory, tak aby uzyskać jasne obszary jednocześnie zachowując czerń tła.

Proweniencja Majątek książąt Osuny został w dużej części roztrwoniony przez ich spadkobierców, zwłaszcza XII księcia Osuny Mariana Télleza-Giróna. W 1896 w Madrycie odbyła się publiczna licytacja posiadłości i kolekcji dzieł sztuki należących do rodziny. Obrazy z cyklu Czary trafiły wtedy do różnych właścicieli. Urok i Sabat czarownic należały do Rodriga de Figueroy y Torresa, I księcia de Tovar, od którego w 1928 zakupił je José Lázaro Galdiano.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Obrazy Francisca Goi Kategoria:Obrazy w Museo Lázaro Galdiano