Napadacz płaskonogi (Pinthaeus sanguinipes) – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny tarczówkowatych. Jedyny z monotypowego rodzaju napadacz (Pinthaeus). Wszystkożerny. Aktywnie poluje na różne owady fitofagiczne, ale uzupełnia dietę sokami roślin. Zamieszkuje liściaste i mieszane lasy strefy umiarkowanej, gdzie przebywa głównie na drzewach. Zasięg ma rozerwany: jedna jego część obejmuje Europę i zachodnią część Azji, druga zaś Daleki Wschód. Wszędzie rzadki. Umieszczany na niektórych lokalnych Czerwonych listach zagrożonych pluskwiaków.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1781 roku przez Johana Christiana Fabriciusa jako Cimex sanguinipes. W 1868 Carl Stål umieścił go jako gatunek typowy w nowym podrodzaju Pinthaeus, który w 1870 wyniósł do rangi osobnego rodzaju. W 1911 Géza Horváth opisał na podstawie okazu z Junnanu drugi gatunek z tego rodzaju: Pinthaeus humeralis. W 2013 roku Zhao Qing, Dávid Rédei i Bu Wenjun zsynonimizowali go z gatunkiem typowym, w związku z czym rodzaj Pinthaeus pozostaje taksonem monotypowym.