Realizował te cele przez wszystkie lata swojej działalności naukowej, opartej na materialistycznych założeniach. „Współczesna psychologia – pisał we wstępie do The Organisation of Behavior – uważa za całkowicie uzasadnione, że zachowanie się koreluje doskonale z funkcją nerwową, że wiąże je ścisły determinizm. Nie istnieje żadna oddzielna dusza czy siła życiowa ingerująca w działanie mózgu i aktywizująca jego komórki do specyficznej czynności, do której bez tego nie byłoby zdolne.” „Urągałoby to logice – dodaje dalej – być deterministą w fizyce, chemii i biologii, a mistykiem w psychologii.”
Hebb nawiązuje w swych badaniach i koncepcjach teoretycznych do tradycji Pawłowa i Watsona w eliminowaniu z psychologii wszelkich postaci mistyki. Podobnie jak oni żywił teoretyczną sympatię dla asocjacjonizmu, czego wyrazem jest zbudowana na „układach zamkniętych” Lorente de Nó teoria „zespołów komórkowych” i ich systemów. Podobnie też jak Pawłow i Watson zajmował stanowisko opozycyjne wobec psychologii postaci i teorii Lashleya, zwłaszcza wobec jego antylokalizacyjnej zasady ekwipotencjalności kory mózgowej.
W koncepcjach autora podręcznika, która nasi czytelnicy otrzymują w polskim przekładzie, wyniki rzetelnych badań stopione są w interesujący sposób ze śmiałą teoretycznie myślą nie pozbawioną odcieni spekulatywności.
Z przedmowy do wydania drugiego, Donald O. Hebb: