Do idei budowy obiektu powrócono po powstaniu Czechosłowacji. Reaktywowana organizacja, która zmieniła nazwę na Podbeskidzką Wspólnotę Śląska (Pobeskydská jednota slezská), w grudniu 1919 roku podjęła decyzję o budowie pierwszego czeskiego schroniska w Beskidach. Wielkim zwolennikiem inwestycji był przewodniczący Wspólnoty Jan Valeček – zapalony turysta i narciarz. Budynek powstał w ciągu pięciu miesięcy – od 11 kwietnia do 2 października 1921 roku za kwotę 273 300 koron. Budowę wsparł sam czechosłowacki prezydent, Tomáš Masaryk, ofiarowując kwotę 5000 koron. Otwarcie schroniska nastąpiło 2 października 1921 roku, a jego pierwszym gospodarzem został karczmarz Tesárek.
Jakiś czas później przeszło na własność frydeckiego oddziału Klubu Czechosłowackich Turystów (KČST). Po zajęciu Zaolzia w 1938 roku schronisko odebrano KČST i oddano w zarząd Oddziału Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Cieszynie, a później jego koła w Orłowej. W 1948 zostało upaństwowione i do majątku Klubu Czeskich Turystów powróciło w 1989.