np. jeśli dane są już w pamięci podręcznej pierwszego poziomu, prawie w ogóle nie trzeba czekać, w przeciwnym razie czas oczekiwania może wynieść kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt lub kilkaset cykli maszynowychOrientacyjne wartości: jeśli dane są w L1 – 2-3 cykle, w L2 – rzędu 10 cykli, w pamięci głównej – rzędu 100–200 cykli..
Programista czy kompilator wie lepiej kiedy i które dane wykorzystuje – za pomocą rozkazów PREFETCH może odpowiednio wcześniej powiadomić procesor o zapotrzebowaniu i uniknąć tym samym oczekiwania, kiedy dane będą już potrzebne.
Należy zauważyć, że procesor może owych „podpowiedzi” w ogóle nie uwzględnić.
Trwały zapis (ang. non-temporal)