Tylne skrzydła są szarobrunatne z ciemniejszymi częściami zewnętrznymi.
Genitalia samca cechuje cienki unkus, gruby sakus, prostokątna walwa, zaś sakulus z końcem dystalnym zgiętym do wewnątrz i wystający poza brzeg kostalny walwy oraz z pojedynczym, długim wyrostkiem na brzegu wewnętrznym. Wygięty w części dystalnej edeagus ma wezykę zaopatrzoną w liczne i silnie zbudowane ciernie, ale pozbawioną płytkowatych sklerytów. Samica ma tylną krawędź siódmego sternitu wciętą pośrodku, a tylną jego część pozbawioną ziarenkowatych sklerytów. Jej torebka kopulacyjna ma korpus z przodu silnie rozszerzony, w części dystalnej pozbawiony listew oraz uchyłek poprzedzający przewód nasienny zaopatrzony w płytkę i pozbawiony poprzecznych zmarszczek. Długi, błoniasty przewód torebki kopulacyjnej jest podłużnie pomarszczony.
Biologia i występowanie Owad ten zasiedla lasy, łąki i pola uprawne. Owady dorosłe latają od maja do września. Dzień spędzają na kamieniach, murach i płotach. Gąsienice występują od czerwca do września i są polifagiczne. Wśród ich roślin żywicielskich wymienia się babki, szczawie, głogi, wierzby, wrzosy i pokrzywy. Przepoczwarczenie ma miejsce w ciemnoszarym oprzędzie utworzonym między liśćmi nad powierzchnią gruntu.