Jirmejahu Halperin lub Jirmejahu Halpern (; ur. 10 października 1901 w Smoleńsku, zm. 27 sierpnia 1962 w Tel Awiwie) – izraelski działacz społeczny i polityczny, rewizjonistyczny syjonista, członek Bejtaru i Hagany oraz adiutant Ze’ewa Żabotyńskiego w trakcie zamieszek z 1920 roku, jeden z twórców izraelskiego żeglarstwa.
Życiorys Młodość Urodził się w Smoleńsku w rodzinie Micha’ela i Sary. Jego ojciec był jednym z twórców ruchu Poalej Syjon, brał udział w pierwszej aliji i był członkiem Ha-Szomer – żydowskiej organizacji samoobrony w Palestynie. Jirmejahu uczył się w rosyjskim gimnazjum w Smoleńsku. W 1913 roku wyemigrował do Palestyny. Tam uczył się w Gimnazjum Herclija w Tel Awiwie, a potem w szkole morskiej we Włoszech, a następnie w Szkole Marynarki Wojennej dla oficerów i inżynierów w Wielkiej Brytanii.
W 1919 roku pracował na żydowskim statku „He-Chaluc” jako marynarz II klasy. W tym samym roku brał udział w założeniu pierwszych struktur Hagany w Jerozolimie, gdzie w 1920 roku brał udział w zamieszkach i jako komendant Starego Miasta walczył z arabskimi uczestnikami zamieszek. W Jerozolimie pełnił funkcję adiutanta Ze’ewa Żabotyńskiego.