Ekologia W warunkach naturalnych płaszczyniec ten jest halofilem zamieszkującym głównie wybrzeża morskie, gdzie żeruje na komosowatych i szarłatowatych z takich rodzajów jak komosa, łoboda i soliród. Przystosował się jednak do żerowania na szczawiu, szpinaku warzywnym, a przede wszystkim na burakach cukrowych i pastewnych. W przypadku tych dwóch jest uznawany za groźnego szkodnika, gdyż przenosi wirusa kędzierzawki płaszczyńcowej buraka (BCTV).
Występowanie Gatunek palearktyczny o rozsiedleniu eurosyberyjskim. W Europie znany jest z niemal wszystkich krajów. W Polsce znany jest głównie z zachodniej części kraju i współcześnie jest rzadko spotykany.
Przypisy
Linki zewnętrzne Fotografia i cechy diagnostyczne na stronie Grzegorza Gierlasińskiego Dane o rozmieszczeniu na stronie Grzegorza Gierlasińskiego
Kategoria:Płaszczyńcowate Kategoria:Pluskwiaki Azji Kategoria:Pluskwiaki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1844 roku