Ruch został poparty przez niektórych starych działaczy Likudu optujących za ideologią Wielkiego Izraela, w tym przez Icchaka Szamira.
Wybory w 1999 roku
Przed wyborami w 1999 roku Herut wraz z Tkumą i Moledet utworzyły wspólną listę i partię Unia Narodowa. Jednak ostateczny rezultat okazał się niewspółmierny do oczekiwań. Unia otrzymała 3% głosów i cztery miejsca w Knesecie. 2,7% społeczności miejskiej głosowało na Unię, w Judei i Samarii (Zachodni Brzeg) na partię głosowało 19% wyborców a w Strefie Gazy aż 39,9%. W rezultacie Ze’ew Begin zrezygnował z udziału w życiu politycznym kraju, a jedynym przedstawicielem Herutu został Micha’el Kleiner. Ami Pedahzur tłumaczy porażkę tym, że Unia Narodowa była koalicją trzech partii, które nie miały ze sobą zbyt wiele wspólnego. Moledet i Tekuma nie poparły Begina jako kandydata partii na urząd premiera. Swój wynik Unia zawdzięczała głównie dzięki osadniczej Tkumie. Ostatecznie Herut pozostał zmarginalizowany w ramach koalicji. W 2000 roku Kleiner wystąpił z frakcji Unii Narodowej tworząc Herut – Ruch Narodowy w Knesecie.